Manieryzm

Manieryzm
Manieryzm
(2 poł. XVI w.)

  Manieryzm to styl, występujący w okresie
od ok. 1520 do końca XVI wieku i charakteryzujący się
dążeniem do doskonałości formalnej i technicznej dzieła,
a także wysubtelnieniem, wyrafinowaniem, wykwintnością i swobodą form.

Manieryzm najpierw pojawił się we Włoszech (Rzym, potem Florencja, Padwa)
i szybko rozpowszechnił się w Europie
(Francja – szkoła z Fontainebleau, Praga, Gdańsk, Toledo).

Nurt ten współistniał z różnymi tendencjami,
czasami stojącymi na pograniczu z manieryzmem,
takimi jak weneckie malarstwo kolorystyczne (Tycjan, Veronese),
klasycyzm (Andrea Palladio), tenebryzm w (północnych Włoszech)
i różne lokalne nurty w ramach renesansu (np. Peter Bruegel).
W Polsce manieryzm przyswoił się słabo.